Home

APK voor de Automobilist

Voor de weggebruiker die het allemaal al weet!

Regelmatig wordt er gevraagd of het boekje 'APK voor de Automobilist' van Koos Spee nog te koop is.  

Deze bundel met columns is voor zover ik weet niet meer in de winkel/boekhandel te verkrijgen.  

Maar er zijn bij VerkeerDeBaas nog een aantal nieuwe exemplaren te koop. Degene die het graag willen lezen of aan een andere 'ervaren' automobilist cadeau willen doen, kunnen het bij VerkeerDeBaas bestellen.

Het boekje kan via info@verkeerdebaas.nl besteld worden. De prijs is inclusief verzendkosten  € 8,95 met -indien gewenst- een handtekening van Koos Spee. 

Hieronder de de column waar het boekje mee afsluit.

APK voor de automobilist
Toen mijn oom Lolke tachtig jaar werd vierde hij dat op gepaste wijze in huiselijke kring met zijn kinderen en kleinkinderen. Nuchter als hij was zei hij tijdens deze bijeenkomst tegen zijn kinderen dat bij zijn overlijden het woord "plotseling" niet op de rouwkaart mocht worden gebruikt. Hij ging er vanuit dat je na je tachtigste een man van de dag bent en dat een overlijden dan niet meer plotseling is. Ruim twee jaar later kreeg ik een overlijdensbericht van  oom Lolke  en daar kwam, ondanks het feit dat hij geen dag ziek was geweest, het woord plotseling niet in voor. Toch was het redelijk plotseling omdat hij door een verkeersongeval om het leven was gekomen. Samen met zijn vrouw legde hij één van de vele bezoekjes af in het ziekenhuis in Voorburg.  Ondanks hun hoge leeftijd bezochten ze regelmatig mensen die ziek thuis lagen  of in het ziekenhuis werden verpleegd.  Toen hij vlak voor het ziekenhuis een met verkeerslichten beveiligde kruising over stak werden hij en zijn vrouw geschept door een bejaarde automobilist die door rood reed. Deze vijfentachtig jarige man had het verkeerslicht niet gezien en mijn oom en tante al helemaal niet opgemerkt. Mijn oom bleef voor dood op straat liggen en mijn tante zat met allerlei uitwendige verwondingen te huilen bij het ogenschijnlijk ontzielde lichaam van haar man. De broeders van de GG&GD kwamen ter plaatse en na enig onderzoek meende zij te moeten concluderen dat mijn oom was overleden. Hij werd in een zwart omhulsel gewikkeld en het wachten was op de lijkwagen. Na enige tijd bewoog de lijkzak, tot ontsteltenis van de omstanders en de broeders van de GG & GD. Mijn oom werd alsnog met spoed naar het zeer nabij gelegen ziekenhuis gebracht, maar is na een urenlange operatie uiteindelijk toch overleden. De vraag of mijn oom in leven was gebleven als hij direct na het ongeval naar het ziekenhuis was gebracht, is nooit beantwoord. Het antwoord op de vraag of de oude man die de aanrijding veroorzaakt had nog wel in staat was om een auto met goed fatsoen te besturen is er ook niet echt gekomen. Uiteraard is het wel tot een rechtzitting gekomen. Daar bleek dat de man in korte tijd drie aanrijdingen had veroorzaakt waarvan de laatste dan met dodelijke afloop. Toen de rechter de man een ontzegging van de rijbevoegdheid oplegde liet hij duidelijk merken het daar niet mee eens te zijn. Hij vond dat hij best in staat was om te rijden en bestempelde het als onrechtvaardig dat zijn rijbewijs werd afgepakt. De rechter reageerde uiterst geïrriteerd op deze opmerking en concludeerde dat de man kennelijk nog steeds niet besefte wat hij had aangericht. Op deze affaire en talloze andere voorbeelden doelde ik toen ik kort geleden tegen een journalist zei dat ouderen mensen op een gegeven moment moeten inzien dat ze hun tijd als automobilist hebben gehad. Naar aanleiding van deze uitspraak verscheen een krantenartikel met de sprekende kop: "Gevaarlijke bejaarden van de weg". En toen kwamen de reacties. Eerst een aantal telefoontjes naar mijn secretaresse. Toen een paar  aan mij gerichte brieven en vervolgens nog zeven ingezonden stukken.  Diverse hartenkreten, verontwaardiging en teleurstellingen. Een al wat oudere man schreef mij: "Hoera, we zijn er weer. Wij ouderen hebben het weer gedaan. Wij rijden al veertig jaar schade vrij, het wordt tijd dat de jongeren zich aan passen aan de ouderen en niet andersom".  In dat zelfde artikel heb ik ook mijn zorg uitgesproken over de jongeren tussen de 18 en de 25 jaar. Bij nalezing van het artikel blijkt zelfs dat ik me veel kritischer heb uitgelaten over deze leeftijdsgroep dan over de bejaarden. Maar niet één jongere vond het de moeite waard om te reageren.  Het blijkt dus dat ouderen veel meer met het onderwerp verkeer en de verkeersveiligheid bezig zijn dan de jongeren. Alleen en dat is het grote verschil, jongeren kunnen vaak beter maar willen niet en voor ouderen komt eens het moment dat ze wel willen, maar niet meer kunnen. Dan moet je er een punt achter zetten. Maar het is natuurlijk niet zo dat iedereen die de 65 jaar is gepasseerd zijn auto moet laten staan en het openbaar vervoer of een taxi moet nemen. Eén van de briefschrijvers schreef mij dat hij er geen probleem mee had als er verplichte keuringen zouden plaats vinden, maar dan wel voor iedereen.  Ik ben het daar hartgrondig mee eens, het is zelfs mijn stokpaardje, de APK voor elke automobilist.

 

 

Lees alle recente blogs
KooSpee

Voor het geval dat de periode dat er discussie is over wel of geen Zwarte Piet te kort zou zijn komt de NTR alvast… https://t.co/Cx56joqJT4

Wilt u Koos Spee als spreker of dagvoorzitter?


Beroepsverkeer

Veilig en soepel door het verkeer zonder schade, letsel of bekeuringen

Beleid

Geen mooie woorden of dikke rapporten, maar praktische oplossingen

Handhaving

Effectief inzetten van mensen en middelen om uw doelstellingen te realiseren